Ignatiaanse meditatie

 

Ad maiorem Dei gloriam ,‘Tot meerdere eer van God’.


Dit was het levensmotto van Ignatius van Loyola (1491-1556), de stichter van de jezuïetenorde en grondlegger van de ignatiaanse meditatiemethode. Ging het bij de Lectio divina, dat we bespraken in de vorige ‘Meditatie in de praktijk’ in het Arknieuws, om het innerlijk horen van een (bijbel)tekst, bij de ignatiaanse meditatie wordt een beroep gedaan op de verbeeldingskracht, op het innerlijk zien.
De ignatiaanse meditatie is een vorm van ‘geleide’ beeldmeditatie. De begeleider neemt voor deze vorm van beeldmeditatie een bijbeltekst met een duidelijke beeldende verhaallijn bijvoorbeeld Marcus 4:35-41, de storm op het meer van Galilea.

Lees meer...

Lectio divina: Ophoren vanuit de stilte

 

‘De lezing brengt als het ware vast voedsel in de mond;
de overweging kauwt en vermaalt het;
het gebed verkrijgt er de smaak van;
het schouwen is de zoetheid zelf die verblijdt en verkwikt.’

(Guigo II de Kartuizer, monnik uit de 12e eeuw)

In de kloostertraditie nam ‘Lectio divina’ een belangrijke plaats in. Lectio divina is een geestelijke manier van lezen van teksten uit de bijbel. Geestelijke lezing van de teksten is een vorm van lezen vanuit de vooronderstelling dat in het horen van de tekst God tot spreken wil komen. Bij de lectio divina meditatie wordt een opbouw in vier stappen, fasen of trappen doorlopen die in de praktijk geleidelijk in elkaar overgaan. Omdat deze stappen wel te onderscheiden zijn kunnen ze ieder apart na elkaar beoefend worden.

Lees meer...

De adem : zo binnen, zo buiten

Leven is ademen! Ieder nieuw mensenleven begint met een inademing en ‘het leven’ eindigt met het ‘uitblazen van de laatste adem’, uitademing. Leven en ademen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Onbewust past ons adempatroon (het ritme, de diepte en de hoogte van de ademhaling) zich steeds weer aan de behoefte van het lichaam aan. Maar ook de gevoelens van het moment worden in onze ademhaling weerspiegeld. Als we innerlijk in rust zijn, is er een langzame, regelmatige en licht verdiepte buikademhaling. Als we in angst of paniek zijn is er een snelle, onregelmatige, oppervlakkige hoge borstademhaling. De ‘adem wordt je benomen’. Je denkt dat je ‘adem moet halen’ en gaat misschien zelfs hyperventileren. ‘Veel zuchten verlicht een hart vol smart’, zegt het spreekwoord. En tijdens plezierige lichamelijke (sport)inspanning, bij ontmoeting met een ander of als je gericht bent op de omgeving, is er een licht verdiepte buik-, flank-en borstinademhaling. Je kunt dan een gevoel van ruimte, lichtheid, openheid en vitaliteit ervaren. Bij deze voorbeelden blijkt, dat de ademhaling betrokken is bij onze communicatie tussen de buitenwereld en onszelf. Ook heeft de ademhaling invloed op onszelf: als je met aandacht aanwezig bent bij de ademhaling in je buik, kan dat een gevoel van rust, zekerheid, vertrouwen, je gedragen weten geven.

Lees meer...

Stilte


Elke vorm van meditatie begint met ‘stil worden’, tot rust en ontspanning komen. Ook iedere vorm van christelijke meditatie begint met stilte. Stilte en rust zijn in onze maatschappij schaarse goederen geworden. We worden voordurend overspoeld door verschillende soorten indringende geluiden en beelden. We zetten onszelf aan en worden aangezet tot een actief en overvol leven. Dat stilte belangrijk is in ons leven wordt mooi in de volgende anekdote verbeeld:

Een man ging op bezoek bij een monnik, die zich had teruggetrokken in de stilte. Hij vroeg: ‘Wat is de zin van een leven in stilte?’De monnik was net bezig met een emmer water uit de waterput op te halen. Hij vroeg hem om naast hem te komen staan en zei tegen hem: ‘Kijk eens in de put.’ Nieuwsgierig keek de man in de put. ‘ Wat zie je nu?, vroeg de monnik. ‘Nu zie ik mijzelf in het water.’Daarop zei de monnik: ‘Toen ik net mijn emmer had gevuld, was het wateroppervlak onrustig en in beweging. Nu is het tot rust gekomen. Dat gebeurt er in de stilte: je ziet jezelf. En áls je in jezelf tot rust gekomen bent en jezelf ziet zoals je bent, zie je de hele wereld maar ook God met heel andere ogen.’

Lees meer...

Ruimte maken voor meditatie

Neem de plaats,
de ruimte en de tijd,
ieder hier incluis,
maak de plek waar wij nu zijn,
tot uw eigen huis.


Meditatie het kan een manier zijn om rust te vinden in de drukte van het bestaan.
De stilte, het vertragen van het denken, de mildheid in het gevoel, het is allemaal te oefenen. Maar daarnaast is christelijke meditatie een manier van geloofsverdieping. Het helpt bij het innerlijk gesprek waardoor je je ‘zelf’ tegenkomt en wie weet ook iets ervaart van Gods bedoeling.
Mooi en mooie woorden zul je misschien zeggen, maar maak ik ook tijd en ruimte?

Lees meer...

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >