Je wordt geroepen !


De bijbel staat vol met verhalen van mensen die geroepen worden: van het hele volk Israël dat geroepen wordt om een volk van priesters te zijn tot mensen die geroepen worden tot een specifieke priesterlijke, profetische of politieke opdracht. We kunnen bij het laatste denken aan Mozes, Jona en de koningen Saul en David. Soms vielen roeping en beroep samen maar dat hoeft niet. Amos was bijvoorbeeld schapenfokker en Paulus bleef zijn beroep van tentenmaker ook na zijn plotselinge roeping uitoefenen. Weer anders verging het Abraham die geroepen werd om in geloof zijn vertrouwde omgeving te verlaten en achter zich te laten zonder duidelijke bestemming. Dat kenmerk van achterlaten, loslaten benadrukt Matteüs sterk in de verhalen over Jezus. Jezus roept mensen steeds weer op om de vertrouwde zekerheden achter te laten en te gaan in geloof, in vertrouwen: Simon en Petrus laten hun boten en netten achter, de tollenaar laat zijn tolhuis achter. Voordat er gehoor gegeven wordt gaat er dikwijls een interne worsteling aan vooraf. In al die verhalen gaat het om de bereidheid zekerheden achter ons te laten en de stap met God te wagen, het onbekende tegemoet.

Lees meer...

Wie zijn wij: ik en zelf

“Want ieder die zijn leven (zichzelf) wil behouden, zal het verliezen;
maar wie zijn leven (zichzelf) verliest omwille van Mij, zal het behouden” (Lucas 9:24).


“Ik wil mijzelf zijn. Echt en authentiek zijn en met mijzelf samenvallen”, deze hartekreet van een bekende Nederlander las ik in Happinez, het grootste ‘mindstyle’ magazine in Nederland voor zingeving. In onze moderne, gefragmentariseerde en geïndividualiseerde samenleving zijn mensen op zoek naar ‘hun innerlijke kern’ of hun ’ware zelf’, de eigen individualiteit. Maar wat is dan dat ‘ware zelf’, die eigen individualiteit? Wie zijn wij eigenlijk?

Lees meer...

Ignatiaanse meditatie

 

Ad maiorem Dei gloriam ,‘Tot meerdere eer van God’.


Dit was het levensmotto van Ignatius van Loyola (1491-1556), de stichter van de jezuïetenorde en grondlegger van de ignatiaanse meditatiemethode. Ging het bij de Lectio divina, dat we bespraken in de vorige ‘Meditatie in de praktijk’ in het Arknieuws, om het innerlijk horen van een (bijbel)tekst, bij de ignatiaanse meditatie wordt een beroep gedaan op de verbeeldingskracht, op het innerlijk zien.
De ignatiaanse meditatie is een vorm van ‘geleide’ beeldmeditatie. De begeleider neemt voor deze vorm van beeldmeditatie een bijbeltekst met een duidelijke beeldende verhaallijn bijvoorbeeld Marcus 4:35-41, de storm op het meer van Galilea.

Lees meer...

Lectio divina: Ophoren vanuit de stilte

 

‘De lezing brengt als het ware vast voedsel in de mond;
de overweging kauwt en vermaalt het;
het gebed verkrijgt er de smaak van;
het schouwen is de zoetheid zelf die verblijdt en verkwikt.’

(Guigo II de Kartuizer, monnik uit de 12e eeuw)

In de kloostertraditie nam ‘Lectio divina’ een belangrijke plaats in. Lectio divina is een geestelijke manier van lezen van teksten uit de bijbel. Geestelijke lezing van de teksten is een vorm van lezen vanuit de vooronderstelling dat in het horen van de tekst God tot spreken wil komen. Bij de lectio divina meditatie wordt een opbouw in vier stappen, fasen of trappen doorlopen die in de praktijk geleidelijk in elkaar overgaan. Omdat deze stappen wel te onderscheiden zijn kunnen ze ieder apart na elkaar beoefend worden.

Lees meer...

De adem : zo binnen, zo buiten

Leven is ademen! Ieder nieuw mensenleven begint met een inademing en ‘het leven’ eindigt met het ‘uitblazen van de laatste adem’, uitademing. Leven en ademen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Onbewust past ons adempatroon (het ritme, de diepte en de hoogte van de ademhaling) zich steeds weer aan de behoefte van het lichaam aan. Maar ook de gevoelens van het moment worden in onze ademhaling weerspiegeld. Als we innerlijk in rust zijn, is er een langzame, regelmatige en licht verdiepte buikademhaling. Als we in angst of paniek zijn is er een snelle, onregelmatige, oppervlakkige hoge borstademhaling. De ‘adem wordt je benomen’. Je denkt dat je ‘adem moet halen’ en gaat misschien zelfs hyperventileren. ‘Veel zuchten verlicht een hart vol smart’, zegt het spreekwoord. En tijdens plezierige lichamelijke (sport)inspanning, bij ontmoeting met een ander of als je gericht bent op de omgeving, is er een licht verdiepte buik-, flank-en borstinademhaling. Je kunt dan een gevoel van ruimte, lichtheid, openheid en vitaliteit ervaren. Bij deze voorbeelden blijkt, dat de ademhaling betrokken is bij onze communicatie tussen de buitenwereld en onszelf. Ook heeft de ademhaling invloed op onszelf: als je met aandacht aanwezig bent bij de ademhaling in je buik, kan dat een gevoel van rust, zekerheid, vertrouwen, je gedragen weten geven.

Lees meer...

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >