Afdrukken

Impressie Kloosterweekend in Onze Lieve Vrouwe Abdij Koningsoord Arnhem 5 - 7 april 2013

Met 14 gemeenteleden uit de Nieuwendammerkerk, de Bethelkerk en de Ark hebben we een inspirerend weekend gehad van 5 tot en met 7 april 2013.

 Om een indruk te geven van het bezoek volgen hier de impressies van een aantal deelnemers:

De ervaringen van George Alberts en Adri Luyten:
Bij het in stilte binnenkomen van de kloosterkerk viel meteen het kruis met de verrezen Heer op. Later bleek dat dit een voorzetstuk of doek was op het kruis wat met Pasen wordt gebruikt. Prachtig om te zien, zo’n verademing om de verrezen Heer te zien in plaats van de gekruisigde. De lichtval door een klein rond glas in lood raam, de regenboog op het antependia, het eenvoudige altaar in een ovale marmeren vloeroppervlak. De + 25 nonnen/zusters zitten tegenover elkaar en wisselen in de zang elkaar af in vraag en antwoord, o.a. de psalmen, in een vertaling van Ida Gerards, mooi gezongen werden.7 maal per dag stoppen ze hun werk om met elkaar en de gasten ruimte te maken voor God. In zeer rustig tempo wordt gezongen en er is veel ruimte voor meditatie. Voor elke viering ligt een voorbeeld van de liturgie klaar, welke liederen gezongen worden, alles ligt vast.

Tussen deze vieringen door (stilte op gangen en onder het eten) kwamen 14 noordelingen in een zaal bijeen waar Rob Boersma, Jacqueline Ygosse en Annemarie van Wijngaarden ons lieten kennismaken met o.a. het observeren, natekenen, schilderen van een viooltje (in zoveel mogelijke rust); het met elkaar praten over geloof en kerk n.a.v. kaartjes; bewust lopen daarna zoals de Emmaüsgangers met z’n tweeën een wandeling maken rondom het klooster, de eerste 10 minuten in stilte nadenkend over de vraag: “Wat zou je Jezus nu vragen als hij zich nu bij je aansluit?”. De tweede 10 min. vertelt eerst de een die met je wandelt, zonder dat die jou in de rede valt, alleen luisteren, bevragen mag. Dat is moeilijk hoor 10 minuten lang. Dan draai je de rollen om en moet je op tijd weer terug zijn voor het Noon of Terts (een korte viering). Na verloop van tijd mag je er in de groep over praten, hoeft niet. Maar wij hadden veel vertrouwen in elkaar. Dat is groots. Het was een mooie ervaring om 2½ dag met elkaar op te trekken en er nu nog steeds aan terug te denken.

De ervaring van Tine de Neef:
Na de kennismaking met elkaar op donderdagavond kregen we n.a.v. een kaartje met een afbeelding erop, de opdracht om te vertellen wat je aansprak over deze afbeelding met als thema : Geloof en Kerk. Ik zal hier een indruk geven van de gekozen enkele kaartjes met afbeeldingen en de associaties die men hierbij had t.a.v. het thema:

Op vrijdag morgen,zijn er mooie kunstwerken gemaakt: o.l.v. Jacqueline hebben we [meditatief] getekend,eerst met houtskool,daarna met verf, we kregen allemaal een viooltje op tafel. De opdracht was: kijk aldoor naar je viooltje en teken wat je ziet, voelt enruikt; we waren goed en gezellig bezig. een aparte,mooie, ervaring was dit.

Tenslotte impressies van Jacqueline Ygosse, die samen met Anneke Eikelenboom als enigen de zeer vroege dienst heeft bijgewoond:

Doorbreek de nacht met een zee van licht! Of: waarom slapen deze 9 vrouwen niet? In het holst van de nacht sluipen 2 vrouwen door het gasthuis.... Een kleine giechel onderdrukkend, een geeuw lucht gevend, denkend aan de slapers achter de deuren. In het slot lopen 7 vrouwen door de gangen, licht gehaast gaan zij. Het onwennige is er al lang af. Zíj doen dit iedere dag. Het is half 5 als in een zee van licht de eerste woorden klinken. Looft God! Ogen knipperen nog wat onwennig tegen al dat licht. Een geeuw smorend zingen wij een nachtlied, 6 psalmen, luisteren naar 2 schriftlezingen en een lezing van een moderne filisoof die ook nog iets gelooft. Dan nog wat buigen en strekken en de wegen van 9 vrouwen gaan weer uiteen. Klaarwakker en zin in koffie! In het gasthuis word ook de stilte onderbroken. Hier looft men de nacht met gesnurk, slaapgemompel en bedgekraak. Opvallend hoe snel het gedimde licht, de nachtelijke geluiden de twee vrouwen weer in een andere werkelijkheid brengen, die van slapen en nachtrust. Mijn laatste zinnige gedachte is: "zouden de zusters ook een pyjamahabijt met slaapkapje hebben?" Gedragen door de nagalm van de psalmen verdwijnen in ieder geval 2 vrouwen in dromenland wat de 7 anderen doen blijft tot op heden ononthuld......

Kortom, we zien verlangend uit naar een volgend kloosterweekend.

Rob Boersma