Uithouden

Lijden is niet beneden de menselijke waardigheid. Ik bedoel: men kan menswaardig lijden en onmenswaardig. Ik bedoel: de meeste westerlingen verstaan de kunst van het lijden niet en ze krijgen er duizend angsten voor in de plaats. Dit is geen leven meer, wat de meesten doen: angst, resignatie,verbittering, haat, wanhoop….Bij het leven hoort: een plaats geven aan het lijden…Het komt erop aan, hoe men het draagt en of men het te rangschikken weet in zijn leven en toch het leven blijft aanvaard.  Etty Hillesum 

Lees meer...

Nieuw leven

‘Ik ben de opstanding en het leven; wie in mij gelooft zal leven,ook als hij sterft, en al wie leeft en gelooft in mij zal niet sterven tot in eeuwigheid, geloof je dat?

Johannes 11: 25,26

Deze meditatieavond valt enkele dagen voor het begin van de lente. Op 20 maart zijn de dag en nacht  dan even lang. De natuur ontwaakt uit haar winterslaap. Nieuw leven dient zich aan. Uitbundig bloeien de krokussen en narcissen. Zij vertellen ons dat de winter definitief voorbij is. Voedingssappen stromen weer omhoog naar de takken van bomen en struiken en laten de knoppen opzwellen.
Twintig maart valt dit jaar samen met ‘Dominica in Palmis’ of wel Palmzondag. Palmpasen is de laatste zondag van de vastentijd en daarmee de eerste dag van de goede week. In de kerk wordt door kinderen een palmpasenstok gemaakt  in de vorm van een palmpasenkruis. De stok wordt versierd met crêpepapier in de kleuren geel en groen, de kleuren van de lente. Daarna wordt het omwikkeld met een groen buxustakje, het symbool van wederopstanding. We laten de duisternis van de winter achter ons en gaan richting het Licht. De dagen worden vanaf nu langer. Aan het eind van de maand gaat ook de zomertijd weer in. Het nederlandse woord Lente is etymologisch verwant aan het werkwoord 'lengen'. Zoals alles in de natuur kun je dit ook weer als een metafoor zien voor het eigen leven: wat kun je aan donker achter je laten om het Licht in je leven meer te verwelkomen? Een winter lang waren we meer naar binnen gekeerd en tot verstilling gekomen. Even leek er niets te gebeuren. Totdat je merkt dat er langzaam iets nieuws groeit. Met de zin ‘Het diepe verlangen dat onder de oppervlakte van het landschap van je ziel verborgen lag, begint te borrelen’ verwijst Lex Boot in ‘Het ritme van de tijden’ naar de ‘lentes van het geestelijk leven’. Een doorgang  naar een nieuwe ruimte. De prille lente als tijd van ontvankelijkheid, van beginnende groei en bloei en nieuwe ruimte. Met Pasen, waarin we de opstanding van Christus vieren, breekt het nieuwe leven door. We mogen dit ‘opstandingsleven’ ontvangen. We kunnen ons hart openen om de vergevende liefde van Christus binnen te laten, die sterker bleek dan alle duisternis en dood. ‘Ontvankelijk zijn op de geestelijke weg’ betekent volgens Lex Boot  ook dat we steeds weer omgevormd mogen worden naar het beeld van de Opgestane.’ Het openbreken van de natuur in de lente bepaalt ons daarbij. Het betekent dat wij ons leven, nadat wij het God in handen geven, opnieuw terugontvangen’.
Hoe werkt dat?                    
Wie we geworden zijn werd bepaald door genetische factoren, opvoeding, onze levensweg en de keuzes die we daarin gemaakt hebben. Uit het verleden erven we ook schoonheid en kracht. Dat stemt ons tot dankbaarheid en geeft dagelijks geluk. Geen mens echter komt zonder kleerscheuren zijn geschiedenis door. Negatieve levenservaringen kunnen op de achtergrond van het bestaan de persoonlijke ontwikkeling naar eigenheid en authenticiteit belemmerd hebben. Op de geestelijke weg kan een proces van gehele of gedeeltelijke heelwording ontvangen worden. We mogen leren in mildheid ons verleden opnieuw te omarmen en te ontvangen als geschenk. Lex Boot moedigt ons aan het eigen leven als een spirituele uitdaging te zien, als jouw unieke weg. ’Heel het pakket uit onze levenservaringen heeft ons gemaakt tot de mens die we mogen zijn. Dat betekent niet dat je over alles uit je verleden hoeft te juichen maar je kunt er milder naar kijken. Er kan iets van vergeving komen en ruimte in contact met anderen waarmee het ooit stroef liep. Je leert ook accepterend vanuit Gods liefde te kijken naar jezelf en de wegen die je bent gegaan.’
Soms kunnen mensen geheel vastzitten. Pijnlijke indrukken kunnen te sterk zijn. Men heeft, heel begrijpelijk, geleerd er een laag van afweer over heen te leggen zoals bij sterke wrok, rancune of verbittering waardoor de ruimte van een vrij spiritueel leven beknot is. Tijdens meditatie kan men hiermee sterk geconfronteerd worden. Het kan dan wenselijk zijn een geestelijke/pastorale begeleider een tijdje mee op te laten lopen.

                                      

Pelgrimeren

Psalm 121- Een pelgrimslied


Ik sla mijn ogen op naar de bergen,

van waar komt mijn hulp?

Mijn hulp komt van de HEER

die hemel en aarde gemaakt heeft.

Hij zal je voet niet laten wankelen,

hij zal niet sluimeren, je wachter.

Nee, hij sluimert niet,

hij slaapt niet,

de wachter van Israël.


Lees meer...

In het ritme van de seizoenen

Van september 2015 t/m juni 2016 heeft de meditatiegroep ‘Weg van Leven’ in de Ark als jaarthema : ’Christelijke meditatie in het ritme van de seizoenen’. Er wordt een verbinding gelegd tussen de christelijke traditie en de natuur om ons heen. De basis wordt gevormd door de vier seizoenen en de daarmee verbonden spirituele (sub)thema’s zoals wachten en verstilling, ontvangen en geestkracht, delen en vreugde, vrucht dragen en loslaten, hoop. Deze thema’s zijn verbonden met de verschillende perioden in het kerkelijk jaar. Verschillende vormen van christelijke meditatie helpen ons om ons op deze thema’s en perioden te bezinnen.

Lees meer...

Ik

“Gelukkig wie nederig van hart zijn, want voor hen is het koninkrijk van de hemel.” Mattheüs 5:3

Lees meer...

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >