3e chakra: Innerlijke kracht

Vanuit de subtiele fysieke energie in de 1e of wortelchakra komt de (basis)zekerheid tot ontwikkeling. Deze energie stijgt verder op naar de 2e of navelchakra  waar zij als levensenergie ‘vertrouwen’ in het leven ontwikkelt, het door God geschonken leven. Hierna werkt zij als emotionele energie in op de 3e chakra, waaruit de ‘innerlijke kracht’, het centrale thema van deze chakra tot ontplooiing komt. Het is deze innerlijke kracht die enthousiasmeert, motiveert en aanzet tot actief handelen om met plezier (mede) vorm te geven aan het eigen bestaan in de wereld.

De 3e of zonnevlechtchakra, in het latijn plexus solaris genoemd, ligt in de bovenbuik tussen  het onderste puntje van het borstbeen en de navel. Verwarrend is dat de plexus solaris niet alleen de naam van de chakra is, maar ook de naam van een -op dezelfde hoogte in de buik gelegen- vlechtwerk van zenuwen, die onderdeel zijn van het vegetatief (onwillekeurig) zenuwstelsel. Vanuit dit vlechtwerk lopen zenuwen als zonnestralen naar organen in de buikholte zoals het spijsverteringsstelsel, maag, milt, galblaas, lever, nieren en de alvleesklier. Het zijn dezelfde organen die een verbinding hebben met de plexus solaris als chakra met zijn emotionele energie.

Het symbool van de zonnevlechtchakra is de 10 bladige lotusbloem (zie plaatje). Het plaatje verwijst ook naar de zon in stervorm met zijn 10 stralen in goud-gele kleuren. De zon, als onze belangrijkste vuurbron met zijn warmte, licht, groeikracht in nieuw leven, heeft een duidelijke relatie tot onze innerlijke kracht.

De zonnevlecht, in het Sanskriet: de ‘Manipura-chakra’, de stad (pura) van het ‘flonkerend juweel’, is het centrum of zetel van de persoonlijkheid, het middelpunt van het zelfbeeld. Het is het centrum waarin het ‘ik’, het ego tot ontwikkeling komt met de perceptie van wie wij zijn. In de prille ik-ontwikkeling in deze chakra ontstaat geleidelijk het onderscheid tussen datgene in de eigen binnen- en buitenwereld waartegen men ‘ik’ zegt, en waarbij al het andere in het bestaan ‘niet-ik’ wordt. In dit individuele wordingsproces leert men zijn grenzen te stellen en met eigen en andermans grenzen om te gaan.  Het gaat gepaard met de soms pijnlijke bewustwording van afgescheidenheid. Hierin, zegt zr. Kool in ‘Groei en menswording’, kan ook de afgescheidenheid van God, het uit de volheid van Gods leven weggevallen zijn, ook als pijnlijk ervaren worden. Geleidelijk aan moet men weer vertrouwd raken met Gods heiligheid  in de zin van ‘heelheid’. Men moet een hele ontwikkeling doormaken om weer bij God thuis te komen.’ Dus’, zegt Kool, ’cultus, maar ook de morele eisen die God stelt, zijn als het ware middelen die Hij de mens aanbiedt, waarlangs het contact met Hem kan groeien zoals  door gebed en christelijke meditatie’.

Hanneke Korteweg-Frankhuisen zegt in ‘Innerlijke leiding’ dat men geleid word door ‘innerlijke drijfveren die het heeft geërfd uit de vorige fasen (zie meditatiestukje over de ontwikkeling 1e en 2e chakra). Deze drijfveren zijn met name de begeerte naar macht en zelfhandhaving  en de tegenhanger daarvan de angst voor verlies en ondergang’. De derde chakra is een ‘overgangsplaats’ waarin bij de ontwikkeling van het ik, deze driftmatige drijfveren omgevormd worden en er een ‘innerlijke kracht’ ontstaat, een samenhang van persoonlijke macht, wilskracht en levenskracht, van waaruit men open, ontvankelijk en actief in de wereld aanwezig is. De drijvende kracht hierin is de emotionele energie, de stuwkracht in het leven. Het is de krachtig pulserende stroom van warmte vanuit de zonnevlechtchakra die door je heentrekt en van waaruit je de buitenwereld verkent en je actieradius vergroot. Deze emotionele energie, deze stuwkracht, zegt Stemerding in ‘Nu, gids voor innerlijke ontwikkeling’, maakt strijdbaar en weerbaar op de weg om alle hindernissen te kunnen nemen en obstakels uit de weg te ruimen. Dankzij deze energie kan de confrontatie met de buitenwereld aangegaan worden. Zonder die energie zou je je terugtrekken of vluchten of er omheen gaan. Als de energie de energie in de chakra niet in balans is, kun je ook teveel gaan vechten.

Het symbool van de 3e chakra is vuur. Vuur wordt in alle culturen verbonden met  innerlijke kracht, want vuur zet de aanwezige materie, de brandstof, om en transformeert het in energie in de vorm van warmte, licht en kracht. Vuur is het symbool voor de hoeveelheid energie die een ding of een systeem in zich herbergt. Het is altijd verbonden met de basis der dingen, de vlammen omsluiten het brandende object. Fysiologisch verwijst vuur naar de stofwisseling. Deze zet wat we eten en drinken om in energie. Psychologisch gezien hangt het samen  met hoe wij onze persoonlijke macht en invloed en wilskracht tot uitdrukking brengen. Kool zegt dat ‘onze handelingen ontstaan uit een combinatie van lichaam en beweging van beneden en de tempering door ons bewustzijn van boven’. Vuur is de drijfkracht achter onze ontwikkeling. Het is het vuur van de geest. Het kan een laaiend vuur zijn, een laaiend gevoel van intense liefde, haat, angst, onmacht ed.

In de Bijbel komt het ‘vuur’ voor op het Pinksterfeest: ‘De heilige Geest daalde op de leerlingen neer als tongen van vuur’ (Hand. 2: 1-4). Het vuur als expansieve kracht, het enthousiasme, dat door de Geest geschonken wordt. De leerlingen van Jezus zijn hun angst voorbij, waarna hun enthousiasme aanstekelijk werkt. ‘Enthousiasme’, dit oorspronkelijke Griekse woord, waarin het woord Theos’ zit, betekent dan ook ‘bezield of vol zijn van God’ handelend in de wereld aanwezig zijn. Jezus zelf zij daarover in Luc. 12: 49.: ‘Vuur ben ik op aarde komen brengen en hoe verlang ik dat het reeds oplaait’. Hij hoopte dat mensen zouden uitbreken uit het opgesloten zijn in zichzelf en hun kleine wereld. Dat ze met elkaar zouden worden verbonden door een aanstekelijk vuur.

In ‘Terugtocht naar het paradijs’ zegt Dekkers over hoe je leeft, als de zonnevlechtchakra in balans is: ’Als je werkelijk leeft kun je je krachten gaan gebruiken om iets te ondernemen. Je kunt de wereld gaan ontdekken en verkennen. Je gaat je grenzen verleggen en ervaringen opdoen waar je wat van kunt leren. Wat goed is neem je mee, wat niet goed is laat je achter je’. Paulus zei dan ook in Tess.5: 21: ‘Onderzoek alles en behoud het goede.’  Dat moedigt aan tot een proces van verwerking, omvorming, groei en transformatie. Je innerlijke kracht is de drijfveer achter dit proces, en dat is een proces van veel vallen en weer opstaan. Soms heb je niet het gevoel vanuit jouw innerlijke kracht bezig te zijn, en, als je er bij stilstaat, ontdek je dat je op het verkeerde spoor zit: dat je met al je zwoegen eigenlijk toch bijbedoelingen en verborgen agenda’s hebt. Diep van binnen weet je dat je de wereld kunt ontdekken en daarin handelen zoals je dat als kind deed: vrij onderzoekend en ondernemend in een steeds groter wordende wereld.

Omdat het zonnevlechtcentrum het ‘vurig’ brandpunt is van het emotionele leven kan dit gepaard gaan met soms heftige gemoedsbewegingen. In de ontwikkelingsfase kan men zich afwisselend God of verschoppeling of slachtoffer wanen, een leider of knechtje te zijn, zich groot en sterk of klein en zwak voelen. In deze fase van identiteitsontwikkeling leert men zich te zuiveren van zijn waanvoorstellingen, zijn blokkeringen, zijn verdringingen, onoprechtheden en indirectheid. Dit zijn bijverschijnselen tijdens het individu-wordingsproces. Deze bijverschijnselen verdraaien en verwringen een natuurlijke ontplooiing en uitdrukking van gevoelens. Op allerlei manieren kunnen, ook in het latere leven, zulke bijverschijnselen opspelen;

  • Een geblokkeerde zonnevlecht zegt Bertelsen in ‘Energie en Bewustzijn’ veroorzaakt vertraagde emotionele reacties: ‘de woede die overdag wordt gevoeld komt pas ’s avonds thuis tot uitdrukking of een uiting van sympathie wordt niet tegen de persoon in kwestie maar tegen een ander geuit’. Een andere reactie is dat bijvoorbeeld iemand boos wordt na gekwetst te zijn, maar dit niet uit en blijft hangen in wrok, bitterheid en/of schuld.
  • Bij een onderontwikkelde 3e chakra  spelen regelmatig sterke gevoelens van onzekerheid op. Zij geven het gevoel geen bestaansrecht te hebben: ‘Sorry dat ik er ben!!’. Men mag en kan geen grenzen stellen aan de ander en cijfert zich weg voor (het belang van) de ander. Men is ‘lievig’ maar niet liefdevol.
  • Bij een onvoldoende geopende en te sterk functionerende 3e chakra kan sprake zijn van: drift, overheersing, macht, manipulatie, woede-uitbarstingen, reactief en competitief gedrag. Men is sterk gericht op en dikwijls in strijd met zijn omgeving. Onderliggend is angst het motief, hoe krachtig of weerbaar men ook lijkt. Men wordt beheerst door zijn lust en onlustgevoelens, door gevoelens van macht en onmacht.
  • Bij disbalans in de chakra is sprake van: gevoel van leegte, futloosheid, slapheid, weinig ondernemend, beïnvloedbaar, moedeloosheid en flauw gevoel in de maag.
  • In een in wijdgeopende stand gefixeerde zonnevlechtchakra kan sprake zijn van sterke gerichtheid op het verleden of de toekomst. Men zit gevangen in gepieker en voelt zich schuldig over vroegere gebeurtenissen of tekort gedaan, vernederd. Er zijn dikwijls chronische in-en doorslaapproblemen om ‘de zorgen van morgen’ met voorstellingen van catastrofale verwachtingen. De dichter Nicolaas Beets (1814-1903) zag al scherp dat: ‘ Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest, doch dat nooit op zal dagen. Zo heeft men meer te dragen, dan God te dragen geeft’. Of men is jaloers, haatdragend of wraakzuchtig gefixeerd op wat men (vermeend) is aangedaan. Hier zien we een levensbedreigende betekenis en uitwerking van vuur: in vuur kun je verbranden! Jacobus noemt in Jac.3: 5-10, de tong een vuur in negatieve zin: de vloekende, twistzieke tong, vol van roddel en laster. Zij is ziekmakend en maakt het leven van mensen tot een hel.

In bovengenoemde gevallen kan men een gevoel hebben niet op het juiste spoor te zitten door een gevoel van langdurige druk, spanning en een samengeknepen gevoel in de maagstreek, alsof er ‘iets zwaars op de maag ligt’. Men klaagt over ‘buikpijn van de zenuwen’, of er zit ‘een knoop in mijn maag’. Omdat nervositeit en spanning niet alleen in het hoofd, in de hersenen (het cerebrum) verwerkt worden, maar ook invloed op de buik(organen) hebben, wordt de plexus solaris mede daardoor ook wel met cerebrum abdominale of de ‘buikhersenen’ aangeduid.

Wanneer de persoonlijkheid, het ‘ik’, gerijpt en volwassen is geworden en de zonnevlechtchakra in balans is, is men zich bewust wie men geworden is. Men kan leren zich toe te vertrouwen aan een hogere leiding, aan God. De stem die via het volgende centrum, de hartchakra tot de mens spreekt.

Annemarie van Wijngaarden en Rob Boersma

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >