Opstanding

“Ik ben de opstanding en het leven (…)Wie in mij gelooft mag dan sterven, toch zal hij leven; en iedereen die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven(…)”

Johannes 11:25

De parel die in deze meditatieavond centraal staat is een van de witte parels: de Parel van Opstanding. Deze witte parel staat voor het geloof in opstanding, niet alleen van Jezus, ook van mensen die in zijn Geest willen leven. Leven vanuit de hoop, dat wie/ wat mislukt of dood lijkt, toch toekomst en leven heeft.

Maar wat is werkelijk leven vanuit het oogpunt van ‘opstanding’? In de moeilijke koptekst van Johannes zegt Jezus dat wie in hem gelooft, nu al uit de dood opstaat om werkelijk het leven te leven zoals God en Jezus het bedoeld hebben. Johannes zegt in de tekst dat veel mensen leven alsof ze al dood zijn. Ze leven slechts aan de oppervlakte. Maar wie in Jezus gelooft, hem begrijpt en hem wil navolgen, die staat, zoals Anselm Grün het, appellerend maar ook confronterend, noemt ‘ nu al op uit het graf van zijn angst, van zijn zelfmedelijden, uit het graf van zijn verlamming en geremdheid, van zijn somberheid en zwakheid’. Opstanding vindt voor Johannes plaats midden in het alledaagse leven waarin als het ware wordt ingebroken. Daarin vindt de overgang plaats van bekrompenheid naar ruimhartigheid, van duisternis naar licht, van verstarring naar vitaliteit. In het verhaal over de opwekking van Lazarus laat Johannes zien wat Jezus bedoelt met zijn woorden :’Ik ben de opstanding’ Jezus wekt Lazarus op, nadat deze vier dagen in het graf ligt. Hij ligt achter een steen en stinkt, met voeten en handen gebonden met zwachtels en een zweetdoek over zijn gezicht. Hij is alleen nog een masker. Wie achter een steen ligt, is afgesneden van het leven. Dat wat de essentie van het leven uitmaakt leeft niet meer. Hij is aan handen en voeten gebonden. Hij is niet echt vrij. Opwekking  en opstanding betekent dat volgens Grün, woorden van Liefde Lazarus  bereiken door de steen heen, zijn banden losmaken en  hem van zijn masker bevrijdt.

Het Paasverhaal  roept ons op om uit een doods bestaan op te staan. Pasen, zegt Suurmond, betekent  ‘het einde van de terreur van de routine, een ontsnapping uit de greep van de goden van het mogelijke”. .Pasen betekent de dood van de oude manier van leven en een sprong in een radicaal nieuw leven. Misschien ervaren we zo weinig nieuwe impulsen in ons bestaan, omdat we ons zo hard verzetten tegen het einde dat een nieuw begin mogelijk maakt. Het gaat niet om een ander leven, maar om dit leven anders – zonder houdbaarheidsdatum.

Op Paasmorgen komt Jezus niet op gebroken voeten uit het graf wankelen, zegt Suurmond beeldend. De opstanding van Jezus (en ook die van Lazarus door Jezus) is geen reanimatie van een lijk. Daardoor herkenden de vrouwen waaronder de beide Maria’s Jezus niet in het lege graf. Jezus is namelijk werkelijk verrezen. Pasen, het einde van het oude en het begin van een nieuw leven. Geven wij gehoor aan deze roep om op te staan uit ons oude leven, naar een nieuw leven, achter Jezus aan?  Op Paasochtend zit naast het graf een engel op een steen. De doodse steen ligt ‘onder’, is bedwongen. Blijven wij als het ware zitten in het graf gevangen in de windsels waar we maar geen afscheid van kunnen nemen, of verlaten wij het lege graf?

Annemarie van Wijngaarden en Rob Boersma

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >