Innerlijke stilte

“Ik ontdekte dat ik minder en minder te zeggen had, tot ik uiteindelijk stil werd en begon te luisteren. En in die stilte hoorde ik de stem van God”. Sören  Kierkegaard

Het thema  van de eerste meditatieavond van de nieuwe serie ‘Levensparels’ is ‘Innerlijke stilte’. Stilte is de ‘grondtoon van (christelijke) meditatie’. In de meditatiegroep ‘Weg van leven’ is tot (innerlijke) stilte komen steeds weer de basis van elke meditatie. De meditatieavonden van de najaarsserie van 2014 met de titel ‘Stappen in stilte’ stond geheel in het teken van de zeven fasen of stappen in het meditatieproces om tot innerlijke stilte te komen. Wij ontdekten dat vanuit de basishouding van ‘aandacht en aanwezig zijn’ dat elke fase als een stap verder op de weg van innerlijke stilte kan worden gezien, maar ook dat de fases in één meditatie kunnen plaatsvinden.

De stappen waren: ’Verlangen naar Stilte’, ’Een stille plek’, ’Stil worden’, Stilte oefenen’, ’Richten van Stilte’, ‘Ontvangen van Stilte’ en ’Met Stilte de Wereld in’. Op de website vind je een toelichting op de verschillende stappen: www.arkmiddennoord.nl/zinspiratie/meditatiegroep/voorjaar2014/stappeninstilte              

Wanneer we door de verschillende fasen in het christelijke meditatieproces stil vallen, de innerlijke dialoog in ons tot zwijgen is gekomen en we niet meer vastzitten aan het egocentrisch beeld van onszelf en ons lichaam, kunnen we ontdekken dat ons lichaam meer en meer als ruimte verschijnt. Een open doorschijnende ruimte waarin we open en ontvankelijk zijn naar de wereld en tegelijkertijd aanwezig in de kracht van de ruimte-die-we-zijn. Het centrum van deze ruimte heet ‘de ‘innerlijke ruimte’. Soms kan in deze innerlijke ruimte plotseling, een bijzondere innerlijke stilte ervaren worden waarin de dingen waargenomen kunnen worden zoals ze zijn. Wanneer we in onze innerlijke ruimte en in innerlijke stilte luisterend aanwezig zijn, kunnen we ook onszelf en de wereld beter leren doorzien, waardoor nieuwe inzichten kunnen ontstaan.

In het (zen)boeddhisme wordt die innerlijke ruimte, het centrum of ‘hara’ in de onderbuik gelokaliseerd. Hara of buik omvat het ‘juiste zwaartepunt’, waar we de ware eenheid van lichaam, ziel en geest kunnen vinden. Von Dürkheim geeft aan dat “door in meditatie in hara af te dalen we met de aarde, maar tegelijk met het Zijn boven tijd en ruimte verbonden zijn. We leven vanuit hara en beleven hierin onze stilte, kracht en vervulling”.

In het christendom wordt het centrum, de innerlijke ruimte, in de hartregio gelokaliseerd. Volgens Antoinette van Gurp is “het hart niet zomaar een symbool of een fysiek hart maar een levende werkelijkheid, net zoals in het boeddhisme over hara wordt gesproken. De liefde staat centraal in het christendom, dus is het hart daarvoor een betere plek. De hara verbindt je met de aarde, de natuur. Het hart met de liefde van God, voor jezelf en anderen”. Mystici spreken van het ‘mystieke hart’. In de innerlijke stilte in onze innerlijke ruimte hebben alleen wijzelf en God toegang. Innerlijke stilte is voor christenen vooral de opmaat naar een verdieping van de relatie met God, een verdieping van geloof. Volgens Jan Nauta in ‘God in stilte’ zijn verschillende facetten van stiltebeleving te onderscheiden: Een zwijgen van de mens, een menselijke beoefenen van stilte, een discipline, waarin God dichterbij kan komen; een weg waarop God als het ware naar mensen toekomt. Gezocht of niet gezocht: God komt in de stilte; iets kunnen ervaren van het wezen van God. Vele(n) (mystici) hebben hun Gods-ervaringen beschreven; op een bepaald moment kunnen menselijk zwijgen en goddelijke stilte dicht bij elkaar komen te liggen. Verhaald wordt hoe dan in de stilte een mens geheel in God kan opgaan.

Innerlijke stilte kan ons helpen ons open te stellen voor Gods mysterieuze en stille aanwezigheid, en voor een werkelijkheid waar we deel van zijn, maar die ons ook overstijgt.

Annemarie van Wijngaarden en Rob Boersma

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >