Loslaten

"Eeuwige! U bent mijn G’d, ik verhoog U, Uw Naam loof ik, want U heeft wonderen tot stand gebracht; aloude voornemens in waarheid en trouw uitgevoerd." (Jes. 25:1.)

Op de meditatieavond van 4 november zitten we midden in de herfstperiode. Een van de grootste kenmerken van de herfst is dat het een kleurrijk jaargetijde is. Paddenstoelen in verschillende kleuren staan boven de grond en wolkenvelden geven spectaculaire kleurentekeningen in de lucht. De kleur van de bladeren aan de bomen veranderen langzaam van groen naar geel of rood en vallen langzaam maar zeker van de bomen af. Maar van binnen gebeurt ook wat. De sapstroom trekt zich terug en tussen het blad en de aanhechting vormt zich een kurklaagje zodat het blad gemakkelijker los kan laten. Daar hangt het nog even vast aan de boom. Een windvlaag geeft het laatste zetje en neemt het mee. Het blad laat zich meevoeren, zweeft sierlijk in de lucht en maakt een zachte landing op de bodem.

Kunnen wij ook op zo’n manier loslaten en een zachte landing maken? Hoe kan bij ons een kurklaagje ontstaan waardoor weinig nodig is om los te laten, te onthechten of in de taal van mystici te ‘ontledigen’ wat ons in de praktijk van alledag en op de geestelijke weg blokkeert? Loslaten vraagt om overgave en vertrouwen. Het kurklaagje dat nodig is om los te laten, te onthechten ontstaat in overgave, het onszelf uit handen geven en vertrouwen in het diep van binnen weten dat God ons nabij is. Lex Boot bevestigd dit in ‘Het ritme van de tijden’: ...‘dat onthechten van de (illusie) van controle en zelfzucht ruimte schept voor overgave aan God. Voor vertrouwen kunnen we dan ook geloof zetten. Het Hebreeuwse woord אמון(emoen) betekent zowel ‘geloof’, maar ook ‘vertrouwen’, ‘getrouwheid’ en ‘waarheid’. Jesaja gebruikt in de koptekst het woord אמונה(emoenah) omdat hij geleerd heeft in de Eeuwige te geloven nadat hij Zijn Wezen heeft leren kennen. Loslaten, onthechten of ontledigen kan dan leiden tot ‘emoenah’, het volgen van de weg van de Waarheid hoe moeilijk die ook is en hoe onduidelijk het doel ook maar zijn mag.

Loslaten, onthechten of ontledigen kan een actief proces zijn, wilsgericht maar je kunt ook passief leeg gemaakt worden. Wil je de (A)ander en de werkelijkheid van je bestaan echt ontmoeten, ermee in contact komen, dan zal je jezelf leeg moeten maken. De beroemde middeleeuwse mysticus meister Eckhart zegt dan ook: ‘Wees leeg van alles, wees woestijn’.

In de ontstane innerlijke ruimte, leegte is ruimte voor de Geest. Door de (emotionele) afstand die ontstaan is in het proces van loslaten, kunnen we ontdekken dat we gehecht zijn aan de dagelijkse drukte en roes van het bestaan, aan de illusie dat we controle kunnen hebben op ons leven en deze willen vasthouden. De vanzelfsprekendheid waarmee we ons leven denken te kunnen plannen leidt in deze ‘maakbare wereld ,’als blijkt dat dat niet zo is, gemakkelijk tot grote verwarring en crisis. We merken voortdurende dat al deze gehechtheden ons dwars zitten. Het kleurt onze relaties met anderen, met God en de ons omringende wereld. Het tast het gevoel van veiligheid aan. Het los (moeten) laten van je vertrouwde referentiekaders maakt onzeker en geeft een gevoel jezelf te verliezen. Seuze, een leerling van Eckhart geeft een drie stappenplan aan in het jezelf loslaten:

  1. Zie hoe nietig en nietswaardig een afgescheiden en afgesloten ego is;
  2. Bedenk dat je als kwetsbaar mens deze neiging tot ‘ver-ik-king’ altijd zult hebben;
  3. Laat jezelf dan los in overgave aan God.

Door meditatie kunnen we meer opmerkzaam en gevoeliger worden voor Gods veelvormige aanwezigheid in het eigen leven. We kunnen hierin ontdekken dat we ten diepste onze weg niet zelf plannen, maar dat we kunnen leren vertrouwen dat in de ontstane ruimte in onze ziel die weg kenbaar wordt gemaakt.

Annemarie van Wijngaarden en Rob Boersma

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >