Lichter leven

Uw Licht breekt door als we opstaan,
uit alles wat ons doodt,
en als we naar buiten komen,
om ons te laten bevrijden van alles wat ons beklemt,
wat ons vasthoudt,
waarvoor we de ogen sluiten.
Dan kunnen we u tegemoet gaan,
wandelen als vrije mensen in het Licht van de Eeuwige.

Eerder schreven we dat het in de bijbel niet gaat om lichter leven in tegenstelling tot zwaar leven, maar om leven in het Licht. De bijbel wijst ons een weg om vanuit Gods Licht, het Licht van Christus, in de wereld aanwezig te zijn. En dan kan het leven wel lichter worden, in beide betekenissen van het woord. We kwamen tot de conclusie dat de mens is gemaakt om te leven in het Licht.

Voor Simone Weil, een moderne joodse mystica is leven in het Licht, leven in liefde tot zichzelf en de (A) ander: ‘ Licht is liefde, liefde voor God, die zijn uiting vindt in naastenliefde, maar ook in vriendschap en intieme liefde. Juist door het leven te dragen en ten diepste lief te hebben, kun je je laten voeden door het licht. Wie daar niet toe in staat is, groeit in het wilde weg als een willoze speelbal van de zwaartekracht. Hij weet niet waarvan en waarvoor hij leeft.’

De laatste jaren wordt in Nederland lichter leven, lichtheid van het bestaan vertaald in ‘levenskunst’. Sinds levenskunst ook als spiritueel- en levensthema terrein wint, is er een groeiend aanbod aan cursussen, therapieën ontwikkeld om mensen te helpen het 'goede lichte leven' te leiden. Ook ‘Zinnig Noord’ , een gezamenlijk project van de Ark en de Bethelkerk in Amsterdam Noord komt eind oktober met een cursus Levenskunst.

Anselm Grun (1945), benedictijnermonnik van een grote abdij in Duitsland en schrijver van meer dan 40 boeken over actuele levensthema’s, beschrijft hierin hoe geloof, hoe spiritualiteit verbonden kan worden met het alledaagse leven. In ‘Het grote boek van Levenskunst’ beschrijft hij op pg. 198 bijvoorbeeld :“ Als de wekker ‘s morgens gaat, kies dan voor het leven. Kies nu voor het leven. Dank God dat je leeft. En probeer de huidige dag te nemen zoals hij is. Het hoeft niet alleen maar vreugde te zijn. Maar als je kiest voor het leven, zul je ook in contact komen met je kracht, met je vitaliteit en met je blijdschap. Zelfs als je wordt getroffen door iets waar je om moet huilen”. Verderop schrijft hij dat het wezenlijk is om in goede maar ook in moeilijke tijden ruimte te houden voor wat God te zeggen heeft. Op verschillende plaatsen citeert Anselm Grün met instemming een prachtige definitie van Desiderius Erasmus: ‘Geluk is: degene willen zijn die je bent’. Hoe eenvoudig dit ook lijkt, het is ontzettend moeilijk om tot zelfaanvaarding te komen. Te vaak laten we ons leiden door onze angst voor het oordeel van andere mensen. We putten uit de troebele bronnen van eerzucht, jaloezie of perfectionisme.

In zijn boeken verwijst Grün telkens weer naar bronnen die helder zijn en leven-gevend. Steeds weer noemt hij daarbij het begrip ‘innerlijke ruimte’. Elk mens moet allerlei rollen spelen, maar wie ben je nu ten diepste, wie ben je echt? In zijn eigen leven heeft Grün ervaren dat er diep van binnen een innerlijke ruimte is, een stille plek waar niemand komen kan, alleen jijzelf en God. Die innerlijke ruimte is de plek waar God ons bevrijdt van de macht van mensen en van de macht van het eigen superego, de macht van zelfbeschuldigingen en zelfverwijten. In de hectische, veeleisende werkelijkheid verliezen wij gemakkelijk het contact met deze stille plek in ons zelf. Dan worden we niet alleen uiterlijk, maar vooral ook innerlijk onrustig en gejaagd. Daarom is het wezenlijk het contact met de eigen innerlijke ruimte in gebed of meditatie dagelijks te zoeken en te bewaren. Door hierop de nadruk te leggen sluit Grün aan bij de mystieke traditie van het Christendom, bijvoorbeeld bij de kerkvader Augustinus. Van hem is de bekende uitspraak: “Onrustig is ons hart totdat het rust vindt in u, o God.”

 

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >