Openen voor stilte

Stilte heeft met ruimte te maken,
met heilige ruimte
waar God je kan vinden
Stilte is veel meer dan zwijgen,
veel groter dan niet spreken.
De stilte is er al,
het zwijgen komt daarna en participeert in de grote ruimte
van de stilte.

De ruimte van de stilte ervaren we in ons hart,
Als we genoeg tijd en afstand nemen
om te luisteren.

Stilte is afdalen naar de deur van je hart,
om daar de ruimte te vinden die je nodig hebt,
om even te delen in de volheid van de tijd,
om even te raken aan de eeuwigheid.
We hoeven niet te zoeken,
we worden er gevonden.

Alleen in de echte stilte
kun je je eigen hartslag horen,
rust vinden,
mens worden

Sandra van der Zon

Wanneer we vanuit het verlangen naar stilte onze meditatiehouding op onze meditatieplek hebben ingenomen kan het proces van onthaasten,vertragen, het stil vallen en stil worden plaatsvinden. Wanneer we uitwendig en inwendig tot zwijgen gekomen zijn, kunnen we ons verder  vrijmaken,  ruimte scheppen en ons openen voor stilte. Want, zolang we met onszelf, met onze dingen bezig zijn, is er geen ruimte voor het andere/ de ander/de Ander. In die stilte kunnen sommigen ook iets van God ervaren.
Maar hoe maken we ons vrij en scheppen we dan  ruimte voor stilte? Hoe openen we ons voor stilte?
In ons is er (volgens de mystiek en de transpersoonlijke psychologie)  een innerlijke ruimte waar andere mensen geen toegang hebben. Ook onze gedachten over hoe we denken te moeten zijn, volgens onszelf of anderen, hebben daar geen toegang. Ervaringen van samenvallen met onszelf, of van God, zijn daar wel mogelijk.
In die innerlijke ruimte  kunnen we ons openen voor de stilte. We sluiten ons af voor het lawaai buiten en in ons. Het is een gestage oefening om  deze innerlijke ruimte  steeds verder te ontsluiten en binnen te gaan. Volgens mystici heeft iedereen  deze ruimte. Velen hebben geen weet van deze innerlijke ruimte omdat ze ervan af gesneden zijn door zorgen, plannen over de toekomst, gedachten  die zich tussen hun bewustzijn en ‘hun eigen zelf’ hebben opgestapeld. In die  stilteruimte kan je thuiskomen.
Anselm Grün, de  bekende benedictijnse abt-schrijver zegt hierover : “ door stil te worden ontdek ik ook hoe het met mij is en wat ik nodig heb. Als ik mijzelf toelaat in die innerlijke ruimte dan groeit het gevoel van vrijheid en vertrouwen. Daar waar God in mij woont kom ik tot mijn ‘ware zelf’.  Daar ben ik helemaal mijzelf. Daar wordt mijn zelf beschermd. Daar groeit mijn zelfvertrouwen en daar wordt ik steeds meer één met mijzelf.”  Hier, in de stilte en rust van deze innerlijke ruimte, kunnen we volstrekt eerlijk worden tegenover onszelf.
In haar dagboek schrijft Etty Hillesum: “Veel van wat je doet is toch imitatie of ingebeelde plicht of valse voorstelling van hoe een mens moet zijn. De enige zekerheid hoe je moet leven en wat je moet doen, kan toch alleen maar opstijgen uit die bronnen die daar bij jezelf in de diepte borrelen”.  Door (stilte)meditatie en gebed kunnen we geleidelijk aan meer toegang krijgen tot dit innerlijk oord. Sandra van der Zon zegt het weer anders.: ‘de ruimte van de stilte ervaren we in ons hart . Het openen voor de stilte is de reis naar ons hart, onze innerlijke ruimte. Dat doet ook denken aan de woorden van Jezus : 'Zalig zijn de zuiveren van hart, want zij zullen God zien."

 

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >