De Ark van Abraham

De Ark werd 50 jaar afgelopen zondag en wat een lekker feestje was het!
 “Als Abraham op z’n 100e nog een kind kreeg, dan gaan wij er op onze vijftigste verjaardag een fris en vitaal feestje van maken” moet het organiserende comité gedacht hebben.
 En dat is gelukt.

 

Velen gaven gehoor aan de oproep op de uitnodiging om als cadeau voor de jarige kerk een gift mee te nemen voor de voedselbank. Het thema werd ‘groeikracht’. Waar de Ark van Noach vol zat met een bonte biotoop, zat de Ark zondag afgeladen vol met oude bekenden, dopelingen die inmiddels de 60 gepasseerd waren en gezellige passanten die voor de gelegenheid eens kwamen koekeloeren. Dat ging lekker zo met z’n 150’en tijdens een kerkdienst. Laatkomers hadden het nakijken en moesten op de reservebank in de koffiezaal een plekje zoeken. Dick van Bezooijen orgelde de sterren van de hemelen New Music trok alle stijlen uit de kast in strakke composities
.

Maar tijdens de dienst was er naast feest ook ruimte voor stilstaan. Want hoe feestelijk is het nu werkelijk? Staat het water ons niet nader dan de Arafat? Zij we er over 50 jaar nog?
 Eerlijke vragen die passen bij een fase die niet alleen maar leuk en feestelijk is. Spannend, die toekomst. Maar, klonk het tegelijk, wie had nu 30 jaar geleden nog gedacht dat er nog zo'n vitale en groeikrachtige club mensen bij elkaar zou zijn? Bedenk eens hoeveel gebeden hier in zo’n lange tijd gehoord zijn door dezelfde bakstenen? Een indrukwekkende lijst aan activiteiten werd genoemd. En hop! De blosjes op de wangen van de mensen in de Ark glommen weer van trots en groeikracht! De kinderen van de kinderkring luisterden het feest op met hun zelfgemaakte zonnebloemen de gekleurde ballonnen, veilig aan hun polsjes gebonden.Nadat Julia van Rijn , namens de PKA o.a. memoreerde dat de Ark nu Sara had gezien en de Ark een hart onder de riem stak. En Foeke namens de WAN een heel arsenaal aan scheepsmetaforen- en later ook een heel anker uit zijn mouw schudde, klonk vooral "hoop en koers houden, daar komt het op aan". Als echte navigators de blik naar voren gericht!

Daar krijg je trek van: de lunch stond klaar. Restaurantwaardige broodjes gingen als warme broodjes door de koffiezaal en iedereen at zich goed vol. Maar het feest was nog niet klaar. In het middagprogramma vierden de kinderen hun eigen feestje met clown CoCo.
 Een clown zoals een clown er uit moet zien, kleurrijk en natuurlijk: een rode neus.
 Ademloos zagen de kinderen hoe hij met gemak een wit konijn tevoorschijn toverde en een witte duif rond liet vliegen. Vliegensvlug maakte hij voor ieder kind een fantasiebeest van 
ballonnen, als aandenken. Voor alle kinderen een middag om nooit te vergeten!
In het middagprogramma 3 ‘blokken’ waarbij verschillende betrokkenen van verschillende achtergronden in verschillende vormen eenzelfde warm hart voor de Ark lieten zien.
 De Ghanese kerk zong, de Surinaamse vrouwengroep swingde, het orgel beroerde, Huub en Arjette zongen een duet en aanwezigen studeerden onder de enthousiaste leiding van Femke en Bob het prachtige lied : “Een wereld van verschil” in. 
‘Kijk, daar gaan mensen weg van huis/ Ergens heen waar ze niet thuis zijn/ Kijk, daar gaat net zo’n volk als wij/ maar waar dan heen?/ want nergens veilig/ Woah-woah.
Anke Heerma sprak een dankwoord, de 50 rozen werden uitgedeeld aan de onvermoeibare hulptroepen van deze zondag. Voldaan liepen we aan het eind van de dag met een lepeltje de Ark uit. Dankbaar voor de goede zorgen van de jubileumcommissie. Denkend aan de rijke geschiedenis van de Ark. En lachend dat de Ark van Noach Abraham had gezien. We zijn nog lang geen 100. Kun je nagaan!

primi sui motori con e-max.it
Onze nieuwsbrief >